Witamy Państwa na naszej stronie

Zapraszamy do wymiany walut w naszej firmie

Dolar amerykański $

Oficjalna nazwa - United States Dollar, międzynarodowy skrót USD, to oficjalna waluta USA, Mikronezji, Marianów Północnych, Palau, Wysp Marshalla, Ekwadoru (od 2000), Salwadoru (od 2001), Timoru Wschodniego. Jeden dolar amerykański dzieli się na sto centów amerykańskich. Często zapisuje się go za pomocą symbolu $. Nazwa dolara pochodzi od dawnej srebrnej monety - talara. W 1785 roku dolar został oficjalną jednostką pieniężną USA.

 

Nominał banknotu Portret
1 George Washington
2 Thomas Jefferson
5 Abraham Lincoln
10 Alexander Hamilton
20 Andrew Jackson
50 Ulysses Grant
100 Benjamin Franklin
500 * William McKinley
1000 * Grover Cleveland
10 000 * Salmon Chase
100 000 * Woodrow Wilson
* Banknot nie występuje w powszechnym obiegu

 

Nominały monet
1 cent
5 centów
10 centów
25 centów
50 centów *
1 dolar
* Moneta rzadko spotykana

Papier, na którym są drukowane amerykańskie banknoty składa się z okołu 75% bawełny i 25% lnu. Szczegółowy skład papieru jest tajny. Aby był jeszcze trudniejszy do podrobienia w mieszankę papieru wtapia się niebieskie i czerwone nitki. Banknot 100$ w obiegu funkcjonuje ok. 9 lat, natomiast 1$ niszczy się przed upływem 2lat.

Historia nazwy "dolar" zaczyna się w 1519 roku w ... Czechach. Wtedy to, w słynącej kopalniami srebra miejscowości Jachimov, lepiej znanej pod niemiecką nazwą Joachimstal (Dolina Joachima), rozpoczęto bicie srebrnej monety o nazwie Joachimstaller. Z czasem przyjęła się skrócona nazwa taller czy talar, od której pochodzi współczesny dolar.

W angielskich koloniach w Ameryce Północnej dramatycznie brakowało monety. Między innymi dlatego, że, zgodnie z zasadami obowiązującej wtedy doktryny merkantylizmu, władze brytyjskie zakazały wywozu złota i srebra z Wysp Brytyjskich. Zdesperowani koloniści używali takich substytutów jak liście tytoniu czy skórki drobnych zwierząt. Nieformalną walutą Ameryki stało się peso z pobliskich kolonii hiszpańskich, nazywane przez kolonistów niezbyt poprawnie, za to powszechnie, dolarem. I taką właśnie nazwę dla srebrnej narodowej waluty przyjął 1785 roku amerykański Kongres Kontynentalny po uniezależnieniu się od korony brytyjskiej. Jeszcze wcześniej Kongres wyemitował papierowe banknoty nazywane kontynentalami (continentals). Pieniądze te, pozbawione jakiegokolwiek pokrycia w metalach szlachetnych i drukowane bez umiaru, szybko uległy inflacji i na długo zniechęciły Amerykanów do papierowych pieniędzy.

Niechęć do papierowych banknotów utrzymała się w USA aż do wojny secesyjnej (1861 - 1865). Aby sfinansować działania militarne przeciwko secesjonistom z południa, Kongres zdecydował o wydrukowaniu banknotów 5, 10 i 20 dolarowych, wszystkich w kolorze zielonym, tak jak pozostało do dziś. Z czasem do pierwszych trzech nominałów doszły kolejne, znikła za to możliwość wymiany banknotów na kruszec (złoto lub srebro). Zielone dolary stały się w pełni papierową walutę.

Od 1861 roku w obiegu są wszystkie dolary, jakie kiedykolwiek zostały wyprodukowane, tak więc każdy amerykański banknot ma siłę nabywczą, nawet jeśli wydrukowano go w roku bitwy nad Little Big Horn.